Formularz wyszukiwania

Miasto Stoleczne Warszawa

Dziesiatki miejsc na poranne spacery

Muzeum Powstania Warszawskiego wprowadza nową ofertę edukacyjną -

  • Powiększ
  • Zwykły
  • Pomniejsz
Bookmark and Share
opublikowany: piątek, 7 października, 2016 - 09:02
zaktualizowany: piątek, 7 października, 2016 - 09:25
Muzeum Powstania Warszawskiego wprowadza nową ofertę edukacyjną -
wolontariusze poprowadzą lekcje o bohaterstwie w Twojej szkole!

Muzeum Powstania Warszawskiego wprowadza nową ofertę edukacyjną -  
wolontariusze poprowadzą lekcje o bohaterstwie w Twojej szkole!

Bohaterstwo czasów pokoju i wojny na przykładzie postaci Jana Rodowicza „Anody”

 

Muzeum Powstania Warszawskiego od początku swojego istnienia przykłada wagę do prowadzenia działalności edukacyjno-historycznej, w której wyjątkowe miejsce zajmują lekcje muzealne dla młodzieży szkolnej. W ciągu 11 lat działalności MPW z tej formy edukacji skorzystało ponad 267 tys. uczniów i słuchaczy. Od października 2016 roku poszerzamy naszą ofertę edukacyjną o lekcję Bohaterstwo czasów pokoju i wojny dotyczącą znaczenia współczesnego patriotyzmu i bohaterstwa, a także – na przykładzie postaci Jana Rodowicza „Anody” – wartości fundamentalnych dla Powstańców (takich jak wolność, honor, męstwo, pomoc słabszym).

  • LEKCJA SZKOLNA BOHATERSTWO CZASÓW POKOJU I WOJNY

1. Lekcja dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych
2. Zajęcia bezpłatne
3. Prowadzenie zajęć: wolontariusze związani z MPW, dający swoją postawą wzór do naśladowania
4. Zajęcia na terenie szkoły, w ramach godziny wychowawczej / lekcji języka polskiego / etyki
5. Lekcje prowadzone w ramach VI edycji Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody”


Materiał edukacyjny ma na celu przybliżenie młodzieży niezwykłej postaci Jana Rodowicza „Anody”, zachęcenie do brania przykładu z najlepszych wzorców i pokazanie siły wartości wciąż aktualnych. Zachęca także do promowania postaw społecznych
i zgłaszania kandydatów do Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody”.

  • CEL LEKCJI

Celem lekcji jest porównanie postaw bohaterskich czasów wojny i pokoju. Uczniowie na przykładzie sylwetki Jana Rodowicza „Anody” określą cechy bohatera wojennego. Następnie wspólnie z prowadzącym zastanowią się, czym jest bohaterstwo w czasach pokoju. Spróbują też odpowiedzieć na pytanie, kogo dzisiaj można nazwać bohaterem
i czy współcześnie można być takim samym bohaterem jak w czasach walki
o niepodległość. Po zestawieniu cech bohaterstwa czasów wojny i pokoju młodzież zapozna się z sylwetkami laureatów Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody” ustanowionej przez Muzeum Powstania Warszawskiego, by promować cechy właściwe pokoleniu Powstańców. Muzeum od 2011 roku honoruje nią współczesnych bohaterów – osoby bezinteresownie niosące pomoc innym.

Nowy materiał edukacyjny ma na celu przybliżenie młodzieży niezwykłej postaci Jana Rodowicza „Anody”, zachęcenie do brania przykładu z najlepszych wzorców
i pokazanie siły wartości wciąż aktualnych.

  • ZAKRES TEMATYCZNY

1. Przedstawienie sylwetki Jana Rodowicza „Anody” wraz z krótkim wprowadzeniem historycznym, pokazanie cech „Anody” (wolność, honor, pomoc słabszym, wierność, męstwo) na konkretnych przykładach i wydarzeniach.

2. Weryfikacja pojęć i ustalenie terminologii dotyczycącej bohaterstwa i patriotyzmu „tradycyjnego” (na przykładzie „Anody”) i współczesnego (na przykładzie laureatów Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody”).

Zagadnienia i pytania pomocnicze:

1. Tradycyjne postrzeganie bohatera (np. poprzez wymienienie przez uczestników zajęć cech i wartości, które wyróżniały bohaterów), takich jak: bezinteresowność, bezkompromisowość, bohaterstwo, męstwo, pomoc słabszym, przyjaźń, uczciwość, empatia.

2. Czy bohaterem można być wyłącznie w czasie wojny?

3. Wartości, którymi ludzie tacy jak my (wy) powinniśmy się kierować się w życiu (czy są wśród nich cechy bohaterskie).

4. Jak rozumiemy dziś postawę obywatelską i patriotyczną?

  • ZAMIERZONE CELE

1. Przybliżenie pojęcia tradycyjnego patriotyzmu oraz bohaterstwa w XXI wieku;
2. Określenie wartości, za które walczyli i ginęli Powstańcy (wolność, honor, pomoc słabszym, wierność, męstwo);
3. Próba odpowiedzi na pytanie o kształt i znaczenie współczesnego bohaterstwa i patriotyzmu;
4. Określenie aktualnych wzorców do naśladowania.

Szczegółowe informacje na stronie www.1944.pl

Zapisy:  lekcje_Anoda@1944.pl

  • SYLWETKA BOHATERA

Jan Rodowicz „Anoda” w wieku 26 lat doświadczył i osiągnął tak wiele, że jego życiorysem można by obdzielić kilku ludzi, jego śmierć zaś stała się symbolem okrucieństwa komunistycznych władz wobec pokolenia gotowego na najwyższe poświęcenie. Bliskie mu osoby podkreślały cechy jego charakteru, dzięki którym zjednywał sobie powszechną sympatię i przyjaźń. Odznaczał się przede wszystkim wyjątkową otwartością na drugiego człowieka i gotowością do niesienia pomocy bez względu na okoliczności.

Urodził się 7 marca 1923 roku, zginął 7 stycznia 1949 roku. Należał do słynnej „Pomarańczarni” – 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej przy Gimnazjum i Liceum
im. Stefana Batorego. W konspiracji działał w Szarych Szeregach. Zaangażowany był
w wiele akcji przeprowadzanych przez Organizację Małego Sabotażu „Wawer” (m.in. kolportował ulotki, zrywał flagi hitlerowskie i wywieszał polskie, pisał na murach odezwy do rodaków sygnowane znakiem Polski Walczącej). Brał udział w akcjach Grup Szturmowych Szarych Szeregów, przekształconych w Batalion „Zośka”. Imponował kolegom spokojem, precyzją działania i odwagą.

Wsławił się bohaterskimi akcjami, m.in. pod Arsenałem, gdzie skutecznie
i brawurowo dowodził sekcją „butelki” przy odbiciu z rąk gestapo Jana Bytnara „Rudego”, ponadto w akcji pod Celestynowem, w ramach której uwolniono 50 więźniów przewożonych do obozu Auschwitz, w akcji odbicia więźniów pod Jaktorowem, a także
w akcji wysadzenia przepustu kolejowego pod Rogoźnem. W Powstaniu Warszawskim pełnił funkcję zastępcy dowódcy III plutonu „Felek” 2. kompanii „Rudy” Batalionu „Zośka”. Odznaczył się w walkach 8 sierpnia podczas wyparcia Niemców z terenu cmentarza ewangelickiego. Był trzykrotnie ranny. Przeszedł jeden z najcięższych szlaków bojowych Powstania – od Woli, przez Stare Miasto, po Czerniaków. W nocy z 17 na 18 września żołnierze 1. Armii Wojska Polskiego ewakuowali nieprzytomnego „Anodę” pontonem przez Wisłę na praską stronę.

Po Powstaniu prowadził akcje przeciwko rządowi komunistycznemu, rozpoznawał urzędy bezpieczeństwa publicznego, więzienia, ochraniał odprawy dowództwa Delegatury Sił Zbrojnych. 19 września 1945 roku wskutek apelu płk. Jana Mazurkiewicza „Radosława” ujawnił się przed Komisją Likwidacyjną AK. Pracował w kancelarii Komisji Likwidacyjnej. Przy pomocy kolegów z Batalionu „Zośka” sporządzał listę poległych
i zaginionych żołnierzy Batalionu. Przeprowadzał ekshumacje, organizował pogrzeby poległych towarzyszy broni na cmentarzu Powązkowskim, tworzył kwatery powstańcze. Inicjował utworzenie Archiwum Baonu „Zośka”. Zachęcał kolegów do odszukania
i zabezpieczenia materiałów historycznych dotyczących oddziału oraz do pisania wspomnień.

W Wigilię 1948 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. 7 stycznia 1949 roku podczas śledztwa w siedzibie MBP przy ulicy Koszykowej zginął w niejasnych okolicznościach, za co odpowiedzialność ponoszą oficerowie MBP. Według UB przyczyną jego śmierci był samobójczy skok z okna na czwartym piętrze. Okoliczności jego śmierci do tej pory nie zostały wyjaśnione.

Odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari
i dwukrotnie Krzyżem Walecznych, pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

Był niezwykłą osobowością.

Z domu, szkoły i harcerstwa wyniósł poczucie obowiązku oraz odpowiedzialności. Poczucie obowiązku pojmował jako motywację do nauki i doskonalenia swoich talentów,
a w czasie wojny – do bezwzględnej walki z wrogiem. Perfekcyjnie przygotowywał się do akcji bojowych, zawsze dbał o podwładnych i kolegów, którym pomagał również po wojnie.

Cechowała go niezłomność zasad, pracowitość i konsekwencja działania. Był wszechstronnie uzdolniony – majsterkował, konstruował, pisał wiersze, komponował piosenki, a także wspaniale szkicował. Był duszą towarzystwa. Zawsze pełen humoru, dystansu do siebie. Niedościgniony w przezwyciężaniu własnych słabości – mimo orzeczonego stopnia kalectwa w 81 procentach. Zawsze pomagał innym.

Źródło informacji: 

Pliki do pobrania: